Osoba, która zajmuje się badaniem życia ptaków, interesuje się ich zwyczajami, trasami przelotów oraz gniazdowaniem to ORNITOLOG.
Bocian jest ptakiem chronionym. Można spotkać go brodzącego po bagnach i terenach podmokłych. Ma długie nogi i długi dziób. Na zimę odlatuje do ciepłych krajów. Ludzie często uważają, że przynosi szczęście i cieszą się, kiedy zakłada gniazdo na dachach ich domów.
Dzięcioł to ptak uzbrojony w mocne pazury, które wczepiają się w pnie drzew. Posiada długi, ostro zakończony dziób, który służy mu do drążenia otworów w korze drzew w celu poszukiwania owadów i wykuwania dziupli. Wyróżniamy kilka gatunków dzięciołów m.in. dzięcioła czarnego, dzięcioła dużego czy dzięcioła zielonego.
Jaskółka jest przez ludzi uważana za ptaka przynoszącego szczęście oraz za zwiastuna wiosny. Gnieździ się głównie na poddaszach domów i w wiejskich zagrodach. Późnym latem jaskółki odlatują do ciepłych krajów, aby w następnym roku wrócić do tego samego gniazda.
Kukułka występuje w Polsce bardzo licznie. Znana nam jest przede wszystkim z charakterystycznego kukania. Jest jedynym naszym ptakiem, który składa jaja do gniazd innych ptaków. Ten zwyczaj sprawił, że kukułka obecna jest w wielu przesądach i przysłowiach ludowych.
Orzeł należy do największych ptaków drapieżnych. Posiada ostre szpony, mocny dziób i silne skrzydła. Gniazda buduje najczęściej na niedostępnych, urwistych skałach lub na czubkach drzew. Ze względu na swą siłę orzeł od setek lat jest dla ludzi symbolem potęgi narodowej. Herb naszego państwa również przedstawia orła.
Puchacz jest ptakiem drapieżnym prowadzącym nocny tryb życia. Lata bezszelestnie, gdyż jego miękkie, delikatne pióra wyciszają lot. Posiada doskonały słuch i wzrok. Można go łatwo rozpoznać po charakterystycznym pohukiwaniu. Mieszka w dziuplach i szczelinach skalnych.
Pustułka występuje w Polsce rzadko. Zręcznie i szybko lata. Gniazda buduje na wysokich skałach, wieżach, kominach, wierzchołkach drzew czy też w opuszczonych gniazdach innych dużych ptaków. Ma mocny, krótki dziób.
Sikorki. Największa z sikorek to bogatka. Ma żółty brzuszek z czarną, podłużną pręgą, zielonkawy grzbiet oraz niebieskoszare skrzydła i ogon. Na czarnej głowie widać białe "policzki". Sosnówka to najmniejsza spośród sikor. Sikorka uboga jest najskromniej ubarwioną sikorą. Sikorkę czubatkę można poznać po czarno-bialym, cętkowanym czubku. Sikora modra-modraszka ze swym żółto-niebieskim upierzeniem jest wyjątkowo ładna. Czarnogłówka jest podobna do sikorki ubogiej. Ma jednak większą, matową czapeczkę na głowie.
Sójka. Cechą charakterystyczną sójki jest głośne skrzeczenie jako głos ostrzegawczy. Ptak ten lata po linii falistej. Występuje w lasach, ogrodach i parkach. Sójki "sadzą" drzewa, gdyż jesienią chowają na zapas żołędzie. Zjadają również dżdżownice, owady, jaszczurki, a także jaja i pisklęta niewielkich ptaków. Sójki są "leśnymi strażnikami", ponieważ w razie najmniejszego zagrożenia podnoszą głośny alarm. Potrafią doskonale naśladować głosy innych ptaków.
Gawron jest łatwy do rozpoznania po charakterystycznym krakaniu. Żyje w licznych koloniach. Gniazda buduje na wierzchołkach wysokich drzew. Jego upierzenie jest czarne z fioletowym połyskiem.
Wróbel to mały ptak. Występuje wszędzie tam, gdzie mieszka człowiek. Jest krępej budowy, ma dużą głowę i mocny dziób. Żyje nawet do 10 lat. Żywi się nasionami zbóż, chwastów i drzew. Wiosną zjada również drobne owady.
|
Natura 2000 Parki narodowe Encyklopedia zwierząt Kalendarium Młodego Ekologa |
Oszędzajmy wodę Leksykon drzew Słownik Młodego Ekologa Nasi skrzydlaci przyjaciele |
Usługi ogrodnicze | Chemia profesjonalna Created by Zawias